Складанне па карціне васільева «мокры луг

Варыянт №3

Варыянт №1

Ад гэтай карціны вее свабодай, і нейкай незразумелай мне нудой, быццам мастак спрабаваў адлюстраваць нешта вельмі блізкае і знаёмае, але тое, што ён чамусьці назаўжды страціў. Нягледзячы на ​​які адкрываецца далягляд трывожныя фарбы карціны не даюць паслабіцца, яны нібы адмыслова сціскаюць, завастраюць прастору і няма ад гэтай карціны таго адчування супакою, якое дораць гледачам карціны напрыклад Левітана.

Карціна мастака перадзвіжніка Фёдара Васільева "Мокры луг" была напісана ў 1872 годзе. Палатно створана ў традыцыйнай для мастака манеры. Варта адзначыць, што карціна "Мокры луг" уключана ў фонд дзяржаўнай Траццякоўскай галерэі. Філасофскі погляд аўтара на жыццё выразна адлюстроўваецца ў напісаных ім палотнах. Прыродны пейзаж, асвежаны нядаўнім дажджом, з'яўляецца таксама сімвалам неспавядальных шляхоў чалавечых, калі ўсё цёмнае змываецца з душы вышэйшым святлом. Пейзаж вясновы, таму ў настроі сюжэту прадзімае няўлоўная энергія абуджэння. Прыродныя сюжэты перадзвіжнікі выбіраюць не выпадкова. Асветленыя нябёсы, зеляніна, свежасць - усё гэта кажа аб тым, што ў свеце адбываецца магутны рух.

Карціне Ф. Васільева «Мокры луг»

Невялікая рачулка адлюстроўвае супрацьборства святла на небе і здаецца, што зямля таксама ўдзельнічае ў гэтым працэсе. Таксама тут перадаецца лінія вясновых сутыкненняў холаду і надыходзячага цяпла. Халады, цемра сыходзяць пад бурчанне грому. Іх месца займаюць цяпло і святло. Нягледзячы на ​​тое, што асноўны герой карціны - гэта прырода, сюжэт вельмі дынамічны дзякуючы задуме мастака і перадачы настрою ў дэталях і асвятленні.

Лугавая трава па краях вадаёма, абмытая дажджом блішчыць па-вясноваму ярка. Навальнічныя хмары, якія запоўнілі большую частку карціны нагадваюць аб былых трывогах. Навальніца прайшла. Наперадзе святло. Гэта асноўная думка, закладзеная аўтарам у гэтае палатно. Вечная тэма супрацьстаяння дабра і зла, цёмнага і светлага з'яўляецца асноўнай тэмай гэтага палатна. Светлы пачатак непазбежна перамагае, а цемра адступае.

Фёдар Васільеў незвычайна цікавы мастак пейзажыст 19 стагоддзі, які ў сваіх працах надаваў вялікую ўвагу менавіта небу. Вось і на карціне «Мокры луг» мы бачым, што галоўнай дзеючай асобай палатна з'яўляецца ўсё ж не луг, які па сутнасці хутчэй нагадвае невялікае балота, а навальнічнае неба. Менавіта неба мастак прапісаў з усёй гарачынёй свайго таленту і яно нібы жывое навісае над намі.

Крыніца: bolshovopros.ru

Варыянт №2

Мы ясна бачым, што дождж, хутчэй за ўсё нават навальніца сышла ўдалячынь і тамака яшчэ сінеюць цёмныя хмары, але над намі ўжо неба яснее і ў разводах кучавых аблокаў, раз-пораз слізгаюць шальныя сонечныя прамяні. Яшчэ крыху і пачне адчувальна прыпякаць, ад вільготнай травы і зямлі паднімуцца духмяныя выпарэнні, а паветра стане цяжкім і нязручным для дыхання. Дзесьці ўдалечыні хмары яшчэ злучаюцца з зямлёй бруямі моцнага дажджу, але ў цэнтры карціны прырода ўжо адыходзіць пасля буянства стыхій. Прынамсі ў мяне ад сузірання гэтай карціны нараджаюцца менавіта такія адчуванні.

Сачыненне па карціне «Мокры луг» Ф.Васільева

Калі глядзець на палатно не факусуючыся на адным яго ўчастку, тое здаецца што трава варушыцца пад парывамі ветра. Аблокі плывуць па небе і вось зараз блісне яркі сонечны прамень.

Што ж уяўляе сабой луг на карціне Васільева? Мы бачым, што гэтая прастора абмежаваная невысокімі схіламі, па цэнтры якога бачная палоска вады, відавочна не налітай толькі што які прайшоў дажджом, а хутчэй за ўсё былая тут заўсёды. Прычым відаць, што вада паступова адыходзіла, агаляючы глейкае дно і магчыма перад намі старыца - засыхаючае рэчышча згарнулай у іншы бок ракі. На гэты луг не прыходзяць на вадапой каровы, тут не ўбачыш сялянак сціраючых бялізну, занадта гразкія берагі, але магчыма менавіта паказ прыроды ў яе першародным выглядзе і быў мэтай аўтара. Проста прырода і дождж і ніякага следу прысутнасці чалавека.

На пярэднім плане бачны луг з невялікай рачулкай пасярэдзіне. У вадзе залацістай плямай адлюстроўваюцца першыя прамяні якое выглядае сонца. Сакавітая зеляніна пакрывае луг. Толькі месцамі відаць светлая карычневая зямля. Яна цёплая, бо каштуе лета. Удалечыні, пад навальнічнымі аблокамі бачныя вялікія масіўныя дрэвы з разгалістымі кронамі. Далей і болей, мусіць, там пачынаецца лес.

Прыгожая, светлая карціна. Яна перадае тое радаснае пачуццё, якое ўзнікае пасля таго, як лівень і навальніца мінулі. Можна выйсці на вуліцу і на поўныя грудзі ўдыхнуць свежае, яшчэ вільготнае паветра.

Крыніца: Класнае Чытанне (youtube - канал)

На карціне намаляваны луг, над якім толькі што бушавала навальніца. Гэта бачна па небе. На пярэднім плане яно светлае. Белыя аблокі гатовы расступіцца і даць вызірнуць сонцу. Далей неба цёмнае, пераходзіць у цёмна-сінія з фіялетавым навальнічныя хмары. Яны сыходзяць удалячынь.

Крыху ніжэй Васільеў адлюстраваў шырокі зялёны луг. Дождж толькі прайшоў, трава і зямля ўвабрала ў сябе ўсю ваду. Успомніце, якое цудоўнае і свежае паветра пасля летняга дажджу. А якое чыстае і лёгкае паветра ў тым месцы, якое адлюстраваў мастак. Жадаецца ў гэты момант разуцца і прабегчыся босымі нагамі па траве, збіраю кроплі расы. Але, нажаль, гэта карціна, а не рэальнасць.

  • Іншыя

Фёдар Паўлавіч Рашэтнікаў асаблівую частку сваёй творчасці прысвячаў дзіцячай пары. Бо гэта пара, характарызуецца ціхамірнасцю, жыццярадаснасцю і дапытлівасцю

Пачуцці карціны Васільеў - Мокры луг

Апісанне настрою карціны Васільеў - Мокры луг.

Прыгледзьцеся, як аўтар гуляе з ценямі. Ля самага краю карціны, трава і лугавыя кветкі адораныя сонцам, а крыху далей хмары не даюць яму прабрацца.

Клод Манэ, знакаміты імпрэсіяніст, напісаў цэлую серыю карцін з будынкам парламента ў Лондане ў тумане. Усяго мастак стварыў больш за 30 карцін з падобным сюжэтам.

Выдатны рускі мастак Барыс Кустодзіеў любіў маляваць на сваіх палотнах звычайныя бытавыя сцэны. На іх мы бачым то народ, які сабраўся на гарадской плошчы, то звычайны ранішні шпацыр маладой жанчыны.

З першага моманту карціна "Мокры луг", прыкоўвае погляд сваёй зачаравальнай прыгажосцю. У далечы бязмежнай прасторы, віднеюцца два адзінокіх дрэва, якія стаяць ахінутымі грознымі хмарамі, у прадчуванні сонечнага святла. Шчыра змагаючыся сам-насам з знайшлай навальнічнай бурай.

  • Складанне па карціне Кустодзіева Земская школа ў Маскоўскай Русі 6 класВывучаючы рускі жывапіс, я сутыкнулася з вялікай колькасцю таленавітых мастакоў. У кожнага лёс складаўся па-рознаму, нехта пражыў даволі доўгі жыццёвы шлях, а нехта прайшоў яго зусім мала. На гэты раз я натыкнулася на цудоўнага мастака Фёдара Аляксандравіча Васільева. Знаёмячыся з яго біяграфіяй, я даведалася, што ён пражыў усяго толькі 23 гады. На вялікі жаль хвароба адолела яго. Але нават за такі кароткі прамежак часу, ён паспеў стварыць цудоўныя шэдэўры мастацтва.
  • Сачыненне па карціне Залатая восень у Карэліі Мяшкова 8 клас

    Сачыненне-апісанне карціны Васільева Мокры луг

  • Сачыненне па карціне Клод Манэ Лондан. Парламент 3 клас
  • Сачыненне па карціне Хлапчукі Рашэтнікава 5 клас 8 клас, 5 клас
  • Васільеў - Мокры луг
  • Сама карціна нагадала мне моманты з майго цудоўнага дзяцінства, якое я правяла ў вёскі. Я бачыла такія лугі, і ведаю, як выдатна апынецца ў той момант, калі толькі-толькі прайшоў дождж, і ты на поўныя грудзі ўдыхаеш гэтыя водары. Водары свежага паветра і лугавых кветак. Дзесьці ўдалечыні чутныя грымоты і нават можна ўбачыць навальніцу. Гэта незабыўныя ўспаміны з дзяцінства, якія ўжо не вярнуць.

    Навальніца - адступае, хоць да гэтага часу назіраюцца хмары: грозныя і хвалістыя, уперамешку з сонечнымі прамянямі. Дзе - то аддалена, напэўна чутныя яшчэ водгаласы магутнай навальніцы. Якая ўпарта не жадае пакідаць мясцовасць. Але ўсё ж супакаенне надыходзіць, і з кожным водбліскам святла, становіцца цяплей і ўтульней. З надзеяй на сонейка, мякка разасланая трава, выгінаецца пад напорам ветру. Адзінокія дрэвы ў самым кутку, стойка вытрымалі парывы ​​няўмольнай навальніцы.

    Адным з самых маляўнічых куткоў Расіі з'яўляецца Рэспубліка Карэлія. Менавіта гэтыя краі натхнілі савецкага мастака Васіля Васільевіча Мяшкова на напісанне карціны "Залатая восень у Карэліі" ў 1950 годзе.

  • На палатне намаляваны момант змены надвор'я. Пераход ад навальніцы да сонечных прамянёў. Карціна візуальна падзяляецца на дзве часткі. З левага боку неба больш светлае, але ўсё яшчэ змрочнае, а з правага, неба цёмнае, месцамі цёмнае сіняе. Гэта навальнічныя хмары, якія сыходзяць удалячынь. Невялікія палосы па небе, гэта дождж. Аўтар удзяліў менавіта ёй большую частку карціны.

    Карціна поўная жыцця і рухі. Мастак цудоўна адлюстраваў усю глыбіню настрою. На карціне выдатна адлюстроўваецца ўвесь аб'ём прасторы, у тым ліку і дрэвы на заднім плане, былі выдзелены не проста так. А наперадзе ярка і выразна прапісана зялёная трава, робячы гэты луг яшчэ больш прывабным, і чароўны. Гэтак жа, у цэнтры ўвагі, выдзелена маленькая сажалка, якая стала дадаткам у гэтай карціне. Няўяўнае захапленне, выклікае яшчэ той факт, што дадзеная карціна была напісана мастаком не з натуры, а па памяці. Гэта сведчыць аб тым, што аўтара вельмі ўразіла ўбачанае, і ён усё дакладна, здолеў данесці да нас сваё неверагоднае ўражанне.

    Каля паглыблення праглядаецца касагор, засланы зялёнай і мокрай травой, які няўмольна перасякаецца з пухнатымі хмарамі. На фасаднай частцы карціны адлюстроўваюцца балотныя воды, у якіх спрабуе адбліскваць сонейка. Цёмныя хмары навіслыя над зямлёй пакрысе супакойваюцца.

    Неба на карціне іграе немалаважную сваю ролю. Здаецца, што невялікі прасвет праменьчыка сонца, становіцца як сімвалам, па вызваленні ад вялікіх і цёмных хмар. Усё цёмнае і халоднае сыходзіць разам з хмарамі, кудысьці ў невядомасць.

  • Складанне па карціне Серабраковай Картачны домік 6 класГлядачу вядома, што карціны таленавітай мастачкі Зінаіды Яўгенаўны Серабраковай цалкам апісваюць яе жыццё. Так і карціна «Картачная хатка», якая напісана ў 1919 годзе.
  • Карціна "Мокры луг", адзін з найлепшых твораў Васільева. У 1871 годзе мастак знаходзіўся ў Крыме на лячэнне. Фёдар Аляксандравіч вельмі сумаваў аб родных краях. У той момант ён вырашае напісаць дадзеную карціну.

    На самым гарызонце намаляваны высокія пухнатыя дрэвы. Яны цёмна-зялёнага колеру. Дрэвы толькі па правы бок карціны. У самым цэнтры раскінулася не вялікае возера. Яно як люстэрка, адлюстроўвае ў сабе промні сонца, якія прабіваюцца скрозь хмары.

    Васільеў - Мокры луг


0 replies on “Складанне па карціне васільева «мокры луг”

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *